De leesclub ontstond in september 2001 op initiatief van de Katholieke Vrouwenbond in Eygelshoven. Een groep dames vroeg de bibliotheek om een leeskring waarin niet alleen de nieuwste detectives of vrouwenromans centraal stonden, maar juist boeken die uitnodigen tot verdieping en gesprek. Vanuit de bibliotheek werd Gerrie Bouwman gevraagd de bijeenkomsten te begeleiden.

“Zo werd de leeskring geboren en de rest is inmiddels geschiedenis,” vertelt Bouwman. “Na een paar jaar werd de groep ook opengesteld voor andere inwoners van Eygelshoven. Daardoor groeide het aantal deelnemers snel. In de afgelopen 25 jaar hebben meer dan 75 lezers deelgenomen en vonden ook enkele heren hun weg naar de leesclub.”

Meer dan 125 boeken
In 25 jaar werden ruim 125 boeken besproken. Daarbij gaat het om een grote verscheidenheid aan titels. Van klassiekers van Louis Couperus, Hella S. Haasse, W.F. Hermans en J.D. Salinger tot nieuwe titels van jonge auteurs uit zowel Nederland als internationaal.

De kracht van de leesclub zit volgens Bouwman niet alleen in het lezen zelf, maar vooral in het gesprek erover. “We lezen boeken die je misschien niet snel zelf uit de kast zou pakken. Soms zijn het echte favorieten, soms vinden we een boek minder geslaagd. Maar juist die verschillen van mening zorgen voor interessante gesprekken.”

Nieuwsgierigheid speelt daarbij een belangrijke rol. “Een boek kan je iets leren over geschiedenis, andere culturen of jezelf. Soms leest iemand een boek niet helemaal uit omdat het onderwerp zwaar is of omdat de tijd ontbreekt. Na de bespreking wordt het boek dan toch nog eens mee naar huis genomen. Dat laat zien hoe waardevol die gesprekken zijn.”

Hechte groep
Door de jaren heen groeide de leesclub uit tot een hechte groep. Nieuwe deelnemers worden snel opgenomen en iedereen voelt zich vrij om zijn of haar mening te geven, ook als die afwijkt van die van anderen. Dat zorgt soms voor levendige discussies, maar ook voor mooie herinneringen. Een van de meest besproken boeken is nog altijd Koetsier Herfst van Charlotte Mutsaers. Het bekroonde boek viel niet bij iedereen in de smaak.
“Het boek zorgde eerder voor lachbuien dan voor diepzinnige gesprekken,” vertelt Bouwman lachend. “Zelfs zestien jaar later hoeven we de titel maar te noemen en de lachende discussies beginnen opnieuw.”

Boeken die raken
Sommige boeken maakten juist diepe indruk. “Zo hielden we het bij Een klein leven van Hanya Yanagihara niet droog”. Ook titels als Narcis van Judith Fanto, De onzichtbaren van Frank Nellen en De overgave van Arthur Japin behoren tot de favorieten.

Een bijzondere plek heeft ook Het grote zwijgen van Erik Menkveld. “Dat boek maakte veel indruk. We hadden direct het gevoel dat we meer van deze schrijver wilden lezen. Helaas overleed Menkveld al op jonge leeftijd, waardoor dat er niet meer van kwam. Dat voelt nog steeds als een gemis voor de Nederlandse literatuur.”

Zolang het kan
Hoewel de leesclub inmiddels een respectabele leeftijd heeft bereikt, is stoppen voorlopig niet aan de orde. “Zolang we samen mooie boeken kunnen lezen en bespreken, gaan we door,” zegt Bouwman. “Het plezier in lezen en het contact met elkaar staan centraal. Er is eigenlijk niets leuker dan samen over een boek praten.”